21 Mayıs 2016 Cumartesi

Koyduk mu ? Vuruşu.





UMUDUMUZ ACIMIZDAN DAHA BÜYÜK OLMALI.




Telefonum çaldı.

-Zoka ?
-Canım..
-Napıyorsun ? Bir kaç gündür dönmüyorsun bana ?
-Özür dilerim. Aksattım. Bir kaç gündür full çalışıyorum. Arkadaşım rica edince onun stantta da bakmaya başladım. Sen napıyorsun ?
-Güzel iyi işte. Teze yoğunlaştım.  Bitirmeye çalışıyorum.
-İnşaAllah biter.
-ımm.. Zoka ? Ben sana bişey söyleyeceğim.
-Biliyorum ne söyleyeceğini!
-...  Ee..  O nişanlanıyor.

Yine aynı masa. Yine aynı taraf, yine bir sabah kahvaltısı. Yine o his.
-...
-Zoka ?
-...
-İyimisin?
-...
-Zoka bak. Benden duymanı istedim. Neden konuşmuyorsun ?
-Biliyordum bunu söyleyeceğini.

Ben orada sanki rüyadan uyanır gibi oldum. Bu kadar zamandır gizlediğim üstünü örttüğüm ne varsa şimdi çetince ortaya çıkacaktı.
Kalbinle yüzleşmeye hazırmısın ?

Sanki nişanlandığı haberini gözlerimin içine baka baka kendi vermişti. Daha doğrusu masaya çıktı, beni aldı ve yere fırlattı, sonra üstümden kamyonetle geçti. Ve geri kalan herkes beni sayısız kez tekmeledi.

Yine o masada aldım bu haberi. Aynı yerde oturmuştum üstelik. Sabah kahvaltımı yapıyordum. Yine o his.
Tüm organlarım acıyordu. Sabahları biraz mutlu olayım diye izlediğim işler güçlerin tüm komik sahnelerinde böğürerek ağladım. Duşa girdim yine aynı ağlama. Bornozla çıktım dışarı kıyafetlerimi değiştirecek bile gücüm yoktu. Ama ne yazıkki hayat devam ediyor. Ve gitmem gereken bir işim var. Yatağın üzerine oturdum. Halime bir kezde orda ağladım. Ağlamak hiç birşeyi geçirmeyecek ama belki boğazıma takılan şu yumruyu yutmamda yardımcı olur. Çünkü söyleyecek hiç bir sözüm yok.
Ne mutluluklar dileyebilirim. Nede beddualar savurabilirim.
Böylece bir son işte bizimki. Bir kitabın son sayfası. Bir hikayenin ölen kahraman kısmı.
Ne kadar da çabuk unuttuk birbirimizi sevdiğimizi sandığımız o anları. O kadar karmaşık şeyler yaşayınca, o anıları unutmuşum ben. Aklımda sadece kötü şeyler kalmış.
Beddua etmek gelmiyor içimden zaten bunca yılın hatrına en ağır şey olurdu. Aslında istediği şey evlilikti, ve hayatını yoluna koymuştu aramızdan birinin bunu yapması güzeldi aslında. Bir düzeni olacaktı. Ne biliyim bizim hayallerimizi belkide onunla yaşayacaktı. Belki bir kaç seneye çocuğu bile olurdu.
En çok kaçtığı anıları ismimle seslendiği o kızla tekrar canlanacaktı, ve sanırım hiç bir beddua bu kadar acı olamazdı.



Sadece not düşmek isterim bu hikayeye:

Görünenlere aldanmayın, görüntü daima kandırır. Pazarlama taktiklerine aldanmayın, bir şeylerden çok bahsedenler aslında o şeylerin eksikliğiyle doludur.
Dindarlık kurum ve kuruluşların arkasına sığınmak değildir. Yoksa neden derneklerde bunca tecavüz olayı yaşansınki. Merhameti makyajla sınırlandırmayın. İmanı görüntüye indirgemeyin. Kurumların iyi olması, insanların iyi olacağı anlamına gelmez. Net aleminden erkek düşüren bir kızı, sırf belli bir kuruma bağlı diye aklayıp, makyaj yaptığı için ailesine layık görülmeyen kızların, ahlakına umarım hasret kalırsınız.
Eğer benim gibi, ambalaj müslümanları tarafından hayatınızda bir kere linç edildiyseniz, bu duam bize gelsin.
Umarım günün birinde imanıyla övündüğünüz o kişilerin aslında sadece göz boyadığı gerçeğiyle acı şekilde yüzleşmezsiniz. Yada banane umarım bunu kanayarak görürsünüz.
Ne kadar kanadıysam, kabuklarım daha kopmadan aynı yerden o denli kanamanızı diliyorum.
Ne bir fazla, ne bir eksik.




















9 yorum:

  1. Günaydın.. Dilerim acıdan gözlerini kapatma, güzelliklere açık ol, ilk cümleni unutma. Dilerim başını öne eğme, gülücüklerini hapsetme, havanın beterliğine lanet etme. Dilerim sevmekten korkma, hayatımızın bilinmezlerle dolu olduğunu bugün acı yaşatan olaya bir kaç zaman baktığında "iyi ki öyle olmuş yoksa bunları hiç yaşayamazdım" diyebileceğini unutma. Dilerim bugün sana öyle bir güzellik sunsun ki taptaze ol. Kocaman kucaklıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba.. Güzel dilekleriniz ve asilliğiniz için çok teşekkür ederim. Umarım "iyi ki öyle olmuş yoksa bunları hiç yaşayamazdım" diyeceğim günler çabuk gelir. kocaman kucaklanıyorum :)

      Sil
  2. Ambalaj müslümanları yüzümüze karşı söylediklerinin on mislini bir de arkadan konuşuyorlar. Ambalajlarını süsleyip duruyorlar anlayacağın.
    Böyle insanlar için can sıkmaya değmez ama ben veya bir başkası ne desem de senin canın yanmış, anlamamız zor belki de.
    Öyleleri için hayata, insanlara ve tüm güzelliklere küsmek, uzaklaşmak yerine inadına, onların gözünün içine soka soka yapmak lazım, dik durmak, ayakta kalmak lazım. Dilerim her şey güzel olur bundan sonra senin için.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dilerim bir yerlerde bir nedenden sızısı olan herkes için bundan sonra herşey güzel olur :) Ortalık biraz dağınık bugünlük iyi ağırlayamıyorum blogumda sizi. Kusra bakmayın. Yorumunuz dikkate alınıyor :) teşekkürler.

      Sil
  3. çpk zor bir durum.. ne denebilir ki Allah'a havale et er yada geç vicdanıyla baş başa kalcaktır. Ayrıca insanları gruplandırıyorlar ya sinir oluyorum o tarz düşünenlere. "Dışına baktım yeşil türbe, içine girdim estağfurllah tövbe" misali..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah sen ne doğru dedin.. Vicdan en büyük yargıç.

      Sil
  4. Yıllar evvel doğum günümde almıştım aynı haberi.. Haberi veren arkadaş yetinmemiş birde fotoğraflarını atmış mailime. Önce mailine bak bişey diicem deyince, doğum günü mesajı attı sanmıştım. Daha fotoğrafın şokunu atlatamadan detaylara geçmişti sevgili arkadaşım. Gözlerimden yaşlar boşandığı an alkış kopmuştu (işteydim de o an) ve hep bir ağızdan 'iiiiikiiii doooooduuuunn yaaağğğmuuuuurrr, iiiikiii dooooduunnn yaaağğmurrr' diyorlardı.. Unutulmaz bir doğum günüydü. Bakma güzel bir başlangıç olmuştu hayata, geçti gitti. Seninki de geçecek.. Gel bi sarılayım sana..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yağmurcumm beni anladığını bilmek gerçektende iyi geldi.. Geçecek değilmi ? Ne ihtiyacım var bir bilsen..

      Sil
  5. Geçecek emin ol geçecek.. Öyle bir geçmişki benden sen yazana dek aklımda bile değildi seninki de öyle geçecek.. Öpüyorum seni kocaman..(bunu yazarken başka birşey için ağlıyordu)

    YanıtlaSil