27 Nisan 2016 Çarşamba

Üzülmedim dedim ama yutkunmam 10 saniyemi aldı.




o yar bizim içimizde denize nazır.





   Geçen gün şarkı listesinden gidiyoruz. Ama nasıl mutlu bir liste.  Tam yazlık aralarada mis gibi laz şarkıları kaynatıyor sevgili arkadaşım. Bir anda eski bir şarkı çaldı. İsmini hatırlamıyorum. O şarkı bize Mavi duvar şarkısını hatırlattı. Bir açalım dedik. Şarkı çaldıkça yüreğim parçalara bölünmeye başladı. Nefes almam güçleşti. Neyi hatırlattı banada böyle oldum ?
Derken kendime, bilinçaltımın en derinlerindekiler bir anda ortaya çıkıverdi. Bilinçaltım evren üzerindeki herşeyi karartıp.Tüm benliğimi etkisi altına aldı. Melodiler ve ben dışında herşey komutunu kaybetti. Her yerden insanlar geçiyor. Hayır zoka burda olmaz. Arkadaşın bakıyor gülümse hemen. Zorla bir tebessüm yolla.
-diye düşünürken- 
Taaki  bu sözlere kadar tutabildim kendimi.

DALGALAR DEDİKİ GELMEYECEKSİN.

Arkadaşımın da yan standda doğru ilerlemesini fırsat bilerek bıraktım gözyaşlarımı.
İnsanın sevdiğini toprağa gömmesi neydi ? Bir daha gelmeyeceğini bilerek yola devam etmesi.
Bir efsaneye göre bu şarkının  yazarı, bu hikayeyi gerçekten yaşamış.
Sevgilisine sahil kenarı bir evde evlenme teklifi etmek için hazırlanır. Sevgilisinin en sevdiği renge boyar herşeyi. Maviye. Kız doktordur eve gelmek için çıktığı yolda trafik kazası geçirir ve ölür. Adam kızı bekler. bekler. bekler.
Ve o hislerden bu şarkı doğar.
Bu hikaye doğrumudur bilinmez ama ben bu şarkıyı hep böyle hatırlamak istediğimden hiç araştırmadım. Başka türlüsünüde merak etmedim. 
En büyük imtihanlardan biridir sanırım bu.
He birde yaşarken gömdüklerimiz var. Birini unutmanın en kolay yolu bence bu. Onu öldürmek kafamızda herşeyiyle. Kanlı canlı bir cenaze yapın. Ağıt yakın. Bağırın, ağlayın. Sonra alışın yok oluşuna.
Çünkü beyin aptaldır buna inanacaktır. 







14 yorum:

  1. Çok güzel :) Yazılarının devamını bekliyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim hilal hanım :)

      Sil
  2. Çok güzel yazmışsın gerçekten takipteyim bloğunuzu :D bizede beklerim efenim www.hamdicetin.com.tr

    YanıtlaSil
    Yanıtlar

    1. Teşekkürler hamdi bey :) hemen gelirim efenim :)

      Sil
  3. Bunu bana hep erkek arkadaşım söylerdi Zokacım.
    Ayrılırsak yine de bir gün aramaz mısın diye duygusala bağladığımda ayrıldığımızda ben senin için ölmüş olacağım, sen de benim için ölmüş olacaksın niye arayayım ki derdi.
    Ben de bozulurdum. Nitekim gömüyorsun da ağıdını da yakıyorsun yasını da tutuyorsun, geri kalan günlerin de geçirdiğin zamana sövmekle geçiyor.
    Şarkının hikayesi çok güzelmiş yalnız. Araştırmayalım boş ver be inanmalık, imrenmelik, ağlamalık birkaç aşk hikayesi bırakalım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir zamanlar en iyi tanıdığın birini hiç tanımıyormuşcasına unutmak.. Onu öldürmek. Sanırım bana bunları birazda hatırlattı bu şarkı. Aynen dostum bırakalım. Bazı hikayeler ağlamalık, imrenmelik olarak kalsın :)

      Sil
  4. Buna benzer bir hikaye arkadaşım yaşadı desem... İnsanın sevdiğini kaybetmesi büyük bir imtihan. Yine çok güzel bir yazı. Kalemine sağlık. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim :)
      Yıllar geçsede unutulmayacak birşey. Bazı yaralar hafiflerde zamanla böyle yaralar sanki ilk günki yerini, acısını korur gibi hissediyorum.

      Sil
  5. Bu yazında kaybettiğin hangi sevgiliden bahsediyorsun zoka kardeş???candan olan mı,camdan olan mı????

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. zehra ablam aşk hayatımdaki sansasyonelliğine hiç bakma. Bu yazdıklarım genelde sadece bir adama ait. Bir tane sevdiceğim oldu o da barzani de orangutan bey de ne istersen onu de. yani anlayacağın candan :)

      Sil
  6. Bu yazında kaybettiğin hangi sevgiliden bahsediyorsun zoka kardeş???candan olan mı,camdan olan mı????

    YanıtlaSil
  7. İlk yazdığında okuduğum yazı ile aynı etkiyi yaşadım şimdi okuyunca.. Sadece bu sefer gözyaşı akıtmadım.. Anladın sen :)
    Ama şarkı.. Yine aynı yerimden vurdu beni. Anılarıma böyle şahane bir eser eklediğin için teşekkür etmeliyim..

    YanıtlaSil