24 Nisan 2016 Pazar

Gördüğüm en güzel Zalimdin





Buraya yazmak kendimle sohbet etmek gibi. Kendimle bugün uzun bir sohbet ettim. Çektim kendimi kenara biraz nasihat ettim.
Herşeyi, olan biten herşeyi yazdım. Sonra bunların bir kısmını siz duymayasınız diye sildim. Ama bazen yazmanın içimi rahatlatması dışında, sesli okumakta itiraf edemediklerimi itiraf etmemi sağlıyor. Yada asla kimsenin bilmeyeceği o yaralarımı pansuman etmemi.

Yıllar önce 7 kasım günü ki bu benim doğum günümden bir gün sonrası oluyor. Saat 5 suları böğürmeyle karışık bir sese uyandım. Lavaboya koştum babam kusuyor. Annem yanında babamın başını tutuyor, abim telaşla yanlarında babamın ağzını siliyor. Kan mı o ?!
Peçetede kan var sanki?!
Babam kan kusuyor parça şeklinde. İçindeki herşey kana bürünmüş ağzından geliyor sanki. Sabahın beşi babama birşeyler oluyor. Babam kafasını kaldırıyor yemin ederim gözlerindeki korkuyu görüyorum. Hıçkırarak ambulansı arıyorum. Ev adresi?! bizim ev adresimiz neydi ?! Ağlama krizleri eşliğinde adresi veriyorum. Ambulans geliyor. Kapıda onları karşılıyorum hayatımın en zor bekleyişi. Babamı hastaneye kaldırıyoruz ambulansın önüne ben biniyorum. Ama o koltuk bana cehennem, o siren sesi kulaklarımı, kalbimi deşiyor, ölüyorum.
Girdiğim şoktan ötürü annemden kuvvetli bir tokat yiyorum.
Ne beynim ne kalbim yerine geliyor. Bir ay babam hastanelerde kalıyor.
Babamın korktuğunu görüyorum.
Abimin,
Annemin.
Tek bir şey yapamıyorum dua etmenin dışında. .
Derken o günler geçiyor.

Küçükken kötü bir olayı anlatırken okulda yada evde olsun, bir posta da orda ağlardım. Asla ağlamadan anlatamazdım. Hala öyle,  yazarken bile dökülüyor yaşlar.
Hala ağlıyorum. Bazı olayları anmak bile ilk günki gibi canımı yakıyor.
Bunu neden anlattım şimdi bu gece vakti, dışarda deli gibi yağmur yağarken.
 Bazı insanlar gerçekten ellerine batan şeyleri acı sanarlar. Baba parasıyla sınandığını düşünürler. Aşk acısını imtihan olarak atfederler.
Bugün hayatımda  bana en anlamlı gelen şeyi o gün aslında sümük değerinde bile olmadığını anladım ve kendim ila size bunu hatırlatmak istedim.
Şimdi taktığımız o her neyse. Böyle bir günün sabahına uyanabiliriz. İnanın aslında taktığınız o şey o kadarda önemli değil.
Birde,
Bugün bizi bulunduğumuz yer için kınayan insanlara söyleyecek bir kaç sözüm olduğu için anlattım.
Hayatında sürekli sevilmiş ama buna rağmen herşeye isyeaaaan diyen o  annesinin ezik oğluna ve kızına dank etsin diye anlattım. Sevdiği çocuk yüz vermedi diye camdan kendini sarkıtan, tüm çevresine tripkolik ayağı yapan o gerizekalı kıza, Bir manita uğruna ne hilalleri batıran insanlara, yurtdışına çıkamadığı için baba parasıyla aldığı o ayfonu kıran beyinsiz erkeğe bir parça dur demek için anlattım.
Ayrıca,
Akademik kariyerim yeterince doyurucu değil. Bölümümü dört seneye tamamlamaya, aynı anda deli gibi çalışmaya çabalıyorum.
Liseden beri boş vakitlerini çalışarak değerlendirmiş ayakkabısından, montuna kadar kendi almış biri olarak çevremdeki üç kuruşluk insanların seslerini gerçekten duymuyorum. İlk arabamı kendim aldım. günde 12 saat çalışıp sınıflarımı geçerek hemde. Makaleler yazdım para kazanmak için ekstra işler yaptım bu iş küçüktür aman çalışmayayım demedim.
İnsanlar ne düşünür, aman yorulurum demedim. Baban o yaşta çalışıyorsa senin oturmaya hakkın yok diyerek didindim.
Elinoğlu amerikalara gidemediği için kırdığı ayfonuyla uğraşırken ben denkleştirmeye çabaladığım harç paralarımla uğraştım. Lösev gibi kuruluşlarda tek izinli olduğum günümü değerlendirdim. Çektiğim hiç bir şey bana yük olmadı. Çoğunu gülerek anlatırım fakat bu kadar beyinsiz insanların, hayatımı yargılayıp beni ezmeye çalışmalarına hala tahammül edemiyorum.
Aynaya baktığımda olduğum kişiden gayet memnunum. Okuduğum bölümü seviyorum kesinlikle ticaret için doğmuş biriyim.
Herşeyimi kendim başarmaya çalıştım bir sürü şey öğrendim ve kimseye malesef ki eyvallahım kalmadı. Çünkü düştüğüm her kuyudan tek bir yardım almadan çıktım her seferinde.
Allah dışında minnet ettiğim kimse olmadı.

Yani şimdi osuruk bölümünü okumuş, yurt dışında doktorasını yapmış kuzenlerinin yanında benim ezik kalacağımı düşünen birinin, bunu düşünen beynine hala ilk günki kadar küfür ederim.
Ben ki geldiğim bu yerde cebimde kalan 1 tl ila su mu alsam simit mi alsam diye düşünürken, siz cepleri doğuştan dolu, kalpleri bomboş olan gerzek enteklektüel olmak için götlerini yırtan güruh, bana nasıl olur da acıyabilirsiniz ?
Siz kendinizi nasıl benden daha üst noktada görebilirsiniz ?
Beynini sadece stalkerlığa veren bir adam, nasıl benim uğraşlarımı küçümseyebilir ?
 Peki ben seni kuzenlerimin yanına çıkarırken ne hissedecektim sevgili evrimini tamamlamamış orangutan.
Senin maymun olmadığını onlara nasıl kanıtlayacaktım ?





11 yorum:

  1. Karşıma oturup anlattın sanki :) önce bir ağladık - bir peçete uzatsana - sonra saydırdık birilerine :)
    Zaten hiç bir zaman anlamam etiketleri. Sen satılacak mal mısın orangutan bey :) osrk üni. Fiyatını mı yükseltiyor. Yada elindeki araba fiyatı telefon satışını mı kolaylaştırıyor nee yani? Bu arada Zoka o kadar işi nasıl buldun ben bulamıyorum bir türlü

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. etiket onların sahip olabildiği tek şey sanırım :) ayrıca eleman arayan tüm siteleri aktif olarak takip ettiğim gibi arkadaşlarım sayesinde part time olan tüm ilanlardan haberim oluyor :)

      Sil
    2. Sanırım :) bakalım bende arıyorum ama :)

      Sil
  2. Bazen o kadar çok ufak şeylere takılıyor ki insan... Ben de yapıyorum hatta arada sırada...
    Sonra etrafıma bakınca kendime geliyorum...
    Kimin ne yaptığı, ne dediği, nasıl olduğunu takmayalı çok uzun zaman oldu...
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bazen ister istemez aklıma dolanıyor bazı şeyler ama hemen kendimi tenhaya çekip daha kötü yaşadıklarımı hatırlatıp, kendimi sarsıyorum. sanırım buda benim kendimi kendime getirme stilim :) sevgilerle

      Sil
  3. İnsanın ayakta tek başına kalabilmesi şu dünyadaki en büyük erdemdir. Bunu bilmeyen o kadar çok insan var ki hayatta...küçük şeylere takılmamak gerekiyor ama sinek küçük mide bulandırıyor işte Bende "beni sizler yarattınız" bölümündeyim artık sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim sertaç hanım, hemen iadeyi ziyarette bulunuyorum :)

      Sil
  4. Ve Zoka'cığım yine son sözü söyler, noktayı koyar.
    Birde.. Kimsenin görmediği ama benim okuyup gözyaşı döktüğüm bir yazı var-dı.. Mailim ulaştı mı sana.. Umarım ulaşmıştır :)
    Ellerine sağlık hatun, yaptın yine yapacağını..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mailin ulaştı dönüş yaptım şimdi :) senin gördüğün o yazıyı en kısa zamanda paylaşıyorum tekrardan.. Teşekkürler premsesim 👸🏻

      Sil
  5. şimdi o orangutandan kurtuldun mu yanii. yoksa görmeye mecbur olduğun biri mi yaa.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. belki hala görmeye mecbur olmayı isterdim :) ama hayır görmüyorum hiç. Başka bir ülkede.

      Sil