24 Kasım 2015 Salı

Sözün sihri




   Gitsem huzuru koklasam egede...


Huzur koklanırmı ? koklanır be ciğerim mesela memleketimde, mesela bir şehrin sokaklarında kaybolarak, mesela hayalini kurduğun o ülkeye giderek, mesela çocukluğumu geçirdiğim o insanların yanında, ben huzuru kokluyorum.

O kadar sıkıcıki herşey herkes ya para kazansam ya evlensemin derdinde.. Bir hayat yaşıyoruzki ölüden beteriz. Kızlar nasıl koca buluruz, koca bulanlar neden evlenemedin yada ayşeninde şusu varmış, erkekler daha çok nasıl para kazanırım, daha çok para kazananlar daha iyi hatunu nasıl bulurum... diye düşünmekten kurudu gitti. Bu böyle kısır bir döngü..

Hiç kimse yokki elindekinden memnun olsun. Olanıda numaradan etrafı kıskandırmak için b*kunu çıkarıyor. Yaşamıyor. Hisettmiyor.
Çoğu kişi sırf ortamlarda çok eğleniyorum süsü verip çok sosyalim demek için girip bir kaç mekana fotoğraf çekiliyor. Oysa ne ortamdaki tek bir kişiyle ağız dolusu sohbet ediyor nede mutlu olmak için orda bulunuyor.

  BİZ YAŞAMIYORUZ CİĞERİM, HAYATI SIRTIMIZDA TAŞIYORUZ.

Sürekli konuşulan o konular o kadar saçma geliyorki kaderin iplerini kendi elimize almaya çalışmak çok komik. Sanki Allahın bize vaad ettiğinde daha güzel şeylere sahip olacağız. Allahın tokatı bence tam burda devreye giriyor. Herşeyi olması gerektiğinde fazla düşünüp kendini ve çevrendekileri hırpalayınca Allah al bunlar kaderinin ipleri şimdi sen yürüt diyor. Sonrası perişanlık.
Yaşamak için sürekli bişeyleri bekliyoruz. Bir peri gelecek bize ilham verecek diye ömrümüzü tüketiyoruz. Bir erkek gelecek herşey mükemmel olacak. Para kazanınca herşey on numara olacak. Şu hatunla olunca herşey dahada renkli olacak. Şu okul bana müthiş bir mutluluk verecek.
Olmuyor. Olmayacak.
Beklentilerimizle yaşıyoruz elimizdekilerle değil. Bu yüzden bakıyorumda bir köpek kadar mutlu değiliz şu hayatta. Oysaki hala aşık olabiliyoruz diye sevinmek varken aşk acısından ruhumuzu öldürmeye. Hala ders çalışabilecek fırsatımız varken kaybettiğimiz o sınavlara. Yapamadığımız işler yerine yaptığımız işleri sevsek. Gelmeyenlerin yerine yanımızdakilere sarılırsak. İşte ilham perisi burda sen oluyorsun.

Elbetteki;
  Bazen yolumu kaybediyorum. Karanlıkta kayboluyorum. Hiç kimseye yol sormadan bir süre karanlığa gözlerimi alıştırıyorum. Bu umutsuzluğa neden düştüğümü düşünüyorum, anlıyorum.
Sonrasında bir rüzgar esiyor, bir kedi bacağıma dolanıyor, bir arkadaşım yardım istiyor, yola devam ediyorum.

Ne kendime hayatı zindan ediyorum ne çevremdekilere. Yaşıyorum derin derin nefes alarak. Huzuru her hücremde hissederek. Şükrederek. Hani düşmemek olmaz, üzülmüyorum acı çekmiyorum diyen yalan söyler ama yaşadığımız her gün bizim her an ömürden gidiyor. Olmuyorsa varsın buda olmasın. Yürümüyorsa bırak bu işte yürümesin. Aramıyorsa unut gitsin yani beklediğin ne varsa bırak uğraşmayı ve nefes al. Belki çok kovaladın peki hala yorulmadın mı? Yarın en güzel gün, sanki son gün..Ve bir tek senin günün gibi yaşa, hatta beraber yaşayalım :)

Demek istediğim şu;
Burda bende vardım diyorum. Doyasıya yaşadım. O sokaktan geçtim, şu kapıda ağladım, şu semtte sabahladım.

Ne geçmişim için üzülüyorum ne gelecekten beklentilerimi omuzlarıma yük yapıyorum. Sanki lisedeymiş gibi sanki annem, babam her sorunumu çözecekmiş gibi yaşıyorum.




Bazen sadece duygularımı anlatamama üzülüyorum. Gerçi birilerine bişey anlattığımda kendimi çok savunmasız hissediyorum. Sanki onun karşısında çıplakmışım  gibi geliyor.

Kendimi anlatmaktan nefret ediyorum. Birilerine hayır ben öyle biri değilim demek o kadar ağrıma gidiyorki kişi benim hakkımda ne düşünürse düşünsün asla yanılıyorsun demiyorum, diyemiyorum.
Nasıl olsa fikri değişmeyecek bir kere bana bunu yakıştırmış, bir kere beni bu yere koymuş ne desem boş diye düşünüyorum. Bu yüzden çevremde beni anlayan insanlara ihtiyaç duyuyorum.
Yada asla gerçekte hissettiklerimi söyleyemiyorum.

Ve sanırım beni anlamasa bile saatlerce saçmaladığımız Garfieldı çok özlüyorum.
En çokta
Ben insanların psikoloğuyum, sende benim psikoloğumsun 
demesini.






















5 yorum:

  1. Emeğinize sağlık nekadar doğru sözcüklerle yazmışsınız. Bazen bende insanlar için yaşama diyorum kendi kendime herkesin mutlu olduklarıyla Mutlu olmak zorunda değiliz. Çok küçük şeyler var mutlu olmak için etrafımızda önemli olan görebilmek. Sevgilerimle unutmadan bende bloğuma bekliyorum.
    http:// takimodam.blogspot.com

    YanıtlaSil
  2. Emeğinize sağlık nekadar doğru sözcüklerle yazmışsınız. Bazen bende insanlar için yaşama diyorum kendi kendime herkesin mutlu olduklarıyla Mutlu olmak zorunda değiliz. Çok küçük şeyler var mutlu olmak için etrafımızda önemli olan görebilmek. Sevgilerimle unutmadan bende bloğuma bekliyorum.
    http:// takimodam.blogspot.com

    YanıtlaSil
  3. Değilmi serdar bey ? mühim olan hissederek yaşamak ve küçük detayları bile kaçırmamak :)

    YanıtlaSil
  4. gerçekten güzel bir yazı o şeyleri hayata uygulasak süper olur

    YanıtlaSil
  5. teşekkür ederim. Marifet tam olarak orda başlıyor zaten :)

    YanıtlaSil