6 Temmuz 2015 Pazartesi

Ölü bir beden kadar hissiz



Minibüsün yine en arka koltuğunu seçip mp3 deki parçayı son ses açıp tam keyifle dışarıyı seyrediyordumki önümdeki genco el kol bişeyler yapmaya başladı. Müziği kapattım. Sese kulak verdim.'Hanfendi öne gelin şimdi arkada sizi rahatsız edecekler, sarkacaklar falan...' arabada tek yolcu o esnada ben varım. Biraz korkudan biraz şoktan hemen ön koltuğa geçtim. Ama bu ne ilk nede sondu harem minibüsündeki abilerimiz ne kadar babayiğitte bi kız olsamda beni hep korunmaya muhtac bi kedi gibi görüyor.
Geçen iftar vaktine yakın karşıya geçmeye çalısıyorum arabanın tıklım tıkıs oldugu bir anda yine bindim biraz gecmedi sevgili abimiz öndeki adamı kaldırdı can güvenliğim için oysa kimsenin umrunda değildim. Yada bana öyle geliyor.
Gülümsetiyor bunlar beni daha önce yaşamadığım bir koruma kalkanı bu benim için, hayatımda hiç bir erkeğin eli üzerimde olmadı.
Ailem daha çok birine adresmi sorulacak sen sor öğren dediler. Sen yap, sen konuş.Pasif olma dendi. Zaten sosyal bir çocuktum. Bunun iyi yanları var elbette kendini anlatabilen ve yetebilen biri oldum basık biri değildim. Ama yinede belki daha sessiz biri olmayı secseydim diyorum. Bir adamın beni korumasına izin verseydim ne değişirdi. Muhtemelen evlenmiş olurdum.

Belki bu kadar cok dostum olmazdı. İyi bir işimde. Bu kadar çok gezemezdimde. sıkı fıkı akrabalarım olurmuydu acaba ?yoksa kafamı kocamlamı bozardım ?
çokmu ezilirdim  ? Herşeyden çok merak ettiğim mutlu olurmuydum ? Keşke bunu öğrenme imkanım olsaydı.
Sonra bugüne dönünce korunmaya ne kadarda muhtacım diyorum. Biride benim yerime düşünsün, benim iyiliğimi benden önce o istesin, korusun be bi kere diyorum.
Gelinlik yada düğün hayali hiç kurmadım benim hayalim hala sevdiğim beyin ötesine geçemedi. Karakterini kafamda tasarlamaktan düğüne geçemedim.

..

Sürekli uyuyorum. Bugün bitek ayığım bloga yazmak için. Uyumadığım zamanlarda düşünüyorum ve bunun nasıl bir işkence olduğunu anlatamam. Düşünmek istemiyorum. İşim dışında hiç bir şeyi düşünmek
is-te-mi-yorum.
...


Değişimi seviyorum. Hem fiziken, hem ruhen. Kendimden çok sıkıldım. Ruhumu yenilemeye başlıyorum. Gereksiz ne varsa hayatımdan atıyorum , üzenleri, kandıranları, sevmeyenleri..
Güne başlarken ve gece uyurken beni etkileyecek ne varsa, çıktığım merdivenlerde ayağıma bağ olup beni ne aşağı çekiyorsa bir bir atıyorum hayatımdan sonsuza dek. Destekleyen, sırt sıvazlayan, gurur duyan en çokta sevenlerle yoluma devam etmek istiyorum.
Daha iyisini yapmak için ihtiyacım olanları yanıma almak ve yoluma öyle devam etmek istiyorum. Söz veriyorum hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
Olmuyor da zaten eskisi gibi aşık olamıyoruz. Eskiden aşık olduklarımıza da eskisi gibi bağlanamıyoruz. Kimseye eskisi kadar güvenemiyoruz.

Herkesin bir inziva vakti varsa eğer benimki de şu aralar sanırım. Kafamı dinleyip aslan gibi dönmeliyim.

Çünkü aşık olamıyorum. Hayal kuramıyorum. Ölü bir beden kadar hissizim.
Yine ben dağıttım ve sana bırakıyorum güzel Allahım..

NOT: He kızlar unutmadım sizle konuştuğum şeyi  'bir gün gerçekten aşık olursam' alnıma hint kınasıyla cocugun adınıda yazacam
Evlenirsemde ben goca buldum diye video cekeceğim. En sonunda bunları yapacağım :D























Hiç yorum yok:

Yorum Gönder