24 Mayıs 2015 Pazar

Tek soru tek cevap





Havalar o kadar güzelki,
 Ateistler b*k yesin thanks god. Bu havada depresyon inan hiç çekilmiyor. Mutsuz olmak istemiyorum ama mutluda olamıyorum. İş sonrası akşam dışardan içeri girmeyen ben, yataktan kalkamıyorum. Aileye yeni dahil olan yengeyle bile muhabbet edemiyorum. Allah bilir beni nasıl tanıyacak. Mutsuzken yalandan gülememe gibi problemim var benim. Şu sıra odaya kitlesem kendimi yeridir. Sarılmaya ihtiyacım var.
Ayrılıktan sonra acıdan daha çok bunlar takılıyor insanın aklına.

Oda sevmişmidir ? Hiç mi sevmedi ? Nasıl başardı bunu ?
Onada öyle baktımı ? O yandan gülüşünü onada attımı ?
Özlüyormudur ?
Bir anımı, bir gülüşümü, bir sözümü..
  ?

Nefret etmek istemiyoruz değil mi ? Bir zaman çok sevdiğin insandan nefret etmek ne kadar ağır geliyor. Tek onun hatası yok. Belki bende sevdiremedim kendimi diyosun.
 Peki ona tek soru sorma şansınız olsa ne sorardınız  ? Tek soru tek cevap.

Sanırım benimki, gerçekten beni hiç sevdinmi, ? olurdu.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder