10 Mayıs 2015 Pazar

sakin ol şampiyon


Off her zaman abartılı tepkiler veriyorum. Her duyguyu sonsuz bir uçta yaşıyorum. Buda haklıyken haksız durumuna düşmeme sebep oluyor. Oysa meseleye bakınca ben haklıyım fakat öyle salaklıklar yapıyorumki adam bir konuşuyor ben ne kadar malım ya diyip özür diliyorum. Carlamak için aradığım telefonu 'tülayyy nolursun geri döönn ' diye kapatıyorum.
Aşkı, sevgiyi, kızgınlığı, mutluluğu, mutsuzluğu herşeyi sonsuz bir uçta yaşıyorum. Kimseyi üzmek istemiyorum ama o anlarda içimden bir hulk çıkıyor. Karşımdaki onunla mücadele etmek zorunda kalıyor. Öncelikle insan olmayı öğrenmeliyim bide cok sevdiğim bi dostum bana aşk meşk işleriyle ilgili 'huzurdan huzursuzluk cıkarıyosun'  demişti.
Alamm bu sefer farklı olsun nolur. Azcık insan olıyım. Duygu sömürüsü bile yapamıyorum o kadar sinirleniyorki karşı taraf o bile sökmüyor :pP
Ayrıca bide şu insanlar ciddiyken gülme özelliğimi alırmısın ? Bu konu yüzünden valla bi gün dayak yiycem  Adam bana kendini en sonunda dövdürcen bana diyor töbe bana bi gülme geliyor Allahtan telefonda anlamıyor. İş yerinde biri bana acayip ciddi yada sinirli bişii söylesin Allahım sanki biri beni gıdıklıyo kıvranıyorum resmen suratı mimikleri nasıl komik geliyor. En kısa zamanda bunuda al gerçekten biri ağzımı yüzümü kırsa haklı adam yani.
Allahım bana neden hep seçmece yolluyorsun ben zaten başlı başına bir seçmeceyim. Millete kare kare, neden bana akıllı denk gelmez ?
Garfieldla geçen konuşuyoruz dedikodunun dibindeyiz ama su whatsappta arama cıktı ya neneme kadar herkesi arıyorum bedava sonuçta diye. Gün içinde sekizyüzüncü konuşmamızı yapmışız. Dedikodu kırlan gidiyor. Konuşmada zihnime çakılan yer tam şurası ama ;

-Kanka aramıyacam ya bitti valla bak. yeter be. (burda tam bir ton şey sıralamışım aramamak için.)
garfieldın tepkisi
-kanka geceye kadar bekle aramazsa (aramazsa s*kt*r et dediğini düşünüyorsun dimi ?)
-ee kanka aramazsa
-sen ararsın kanka ya takılma.
ulan normal olan bir kız arkadaşı bunumu der. Gözünü seviyim.  ' Takma ya zaten iğrençti mala bak hele. Kızım zaten sen daha iyilerine layıksın' vb vb.
Bu akla önce küfür ettim yalan yok. Ama sonra tabiki aradım. Sonuçta bende normal biri değilim.
Yani böyleysem çevremde normal değil bundan ötürü böyleyim. He bide doğru davranışı bilmiyorum çoğu zaman bide bu var tabi.
Bu kız grubunada bişii anlatmıcam artık ne anlatsam hep beni haksız buluyorlar. Bizimkiler gerçekten bu işin raconunu bilmiyor. Ne anlatsam ulan ben yinemi haksız oldum diyip konuyu kapatıyorum. Bide beni yine haksız bulacaklarını bildiğim için küçükken anneme yaptığım gibi tatlı bi yüz ifadesi takınıp suçumu güzel bi ses tonunda itiraf ediyorum. Tabiki buda sökmüyor onlara.
'Al ulan ben zıçtım sen konuş bi toparla düzelince bana verirsin telefonu' diyesim gelmiyor değil.
Sürekli kontrollü olmakta çok sıkıcı değilmi ? hep normal olmak, sıradanlaşmak hiç bir özelliği rengi olmayan biri olmayı ben zaten hiç istemezdim. En çok kendine gülen kendiyle dalga geçen benim gülecek tek malzememide elimden almış olurdum. Ama şu gelgit aklımada çare bulmam lazım.

not:sevdiğimdir döverde severde

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder