4 Mayıs 2015 Pazartesi

O halde, why dont you love me ?


2. Nis, 2015

..

Fobilerim arasında o renkli plates toplarıda vardır. Gül sen gül, ben çok ciddiyim bugün stüdyo derslerinde bununla yüzleşmeyi öğrendim. Diğer salona yıllardır gittiğimden bir hareketi yapmayacağım dediğimde hocalar çokta ısrar etmezlerdi. Burda ikinci günüm zaten gerginim herkesin orasını burasını inceliyorum. Bunun burası benden fazla şurası küçük diye düşünmekten konsantre olamıyorum. Arkadaki kız spor yaparken kendinden geçiyor adeta bir haka dansçısı oluveriyor yine alttan alttan onu izliyorum bu yüzden bir kaç hareket geç gidiyorum. Hep milleti izleyeceğim diye arkaları tercih ediyorum. Topu alın dedi hoca aldım ama nasıl kaçsam diye düşünüyorum. Aklımdan bin tane şey geçiyor ya kayarsa altımdan düşersem yere, herkeste sanki cok iyiymiş gibi bir mutlu topu alıyorlar, sinir oluyorum. Muhtemelen altımdan kayarsa bunlar çok güler ya, olmazda ya patlarsa yahu niye olmasın kul yapımı değilmi ? Allahım patlarsa bir ayıda verdim gelmesem olmaz. Gelsem insanlar topu patlatan kız diye arkamdan konusacaklar. Bizim firmaya kadar dedikoduların geldiğini düşünsene yahu bizimkiler zaten çok dalgacı yanarım. En normal halimle dalga geçiyorlar böyle bir yemi asla kaçırmazlar. İki dakika yalnız bırak bizimkileri hemen fiskos, her köşede konuşulan kız olurum yeminle. Off insan bildiği mekandan şaşmamalı. Hoca geldi başıma dikildi topun üstüne çık yat diyor. Hemde YAT! Mırın kırın ediyorum yok gitmiyor, millet bana bakıyo, kardeş istemiyorum diyorum anlamıyor. Ben sana yaptırcağımdan bir girdi ellerini bana doğru uzatınca kendimi topun üzerine attım patlasında görsün gününü bu sayede ağzıma geleni sayarım dedim. Atladım topun üzerine. Enee bu hiç beklediğim gibi değilmiş. Patlamadığı gibi nasıl eğlenceli yuvarlanıyorum üstünde. Midem bulanana kadar kafamı sarkıtıyorum, sağa çeviriyorum sola döndürüyorum nasıl eğleniyorum. En son bundan eve almalıyım diye düşünürken, saatler öncesindeki paniğim, korkum hepsinin yok olduğunu farkettim. Bizim garfield bunun dersini alıyor ' fobiler nasıl yok edilir' ben yaşayarak öğrendim eminim daha keyifliydi.

Garfield demişken onunda dedikodusunu yapacağım az kaldı. Hayatımdaki herkesin dedikodusunu yapmak istiyorum şuan, sanırım ilerde yapacağımda.. 
Tabi premses sen burda alınman gereken mevzuyu biliyorsun. Dilerim bu gece pişmanlıktan uyuyamazsın gece beni defalarca arar özür dilersin her seferinde 'sen kim köpeksin be' diyip suratına kapatsamda telefonu, uzun özür mesajları (övgü içeren) atıp gönlümü almaya çalışırsın.
 not: premseslerde hata yapar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder